Op vrijdag 1 maart kreeg ik in de Brouwerij in Koekelare de driejaarlijkse Raf Seys-prijs uitgereikt. Een moment dat eerlijk gezegd even moest binnenkomen. Deze prijs wordt beschouwd als een soort lifetime achievement award en dan voelt het extra speciaal dat die erkenning net hier, dicht bij huis, komt.
Deze prijs wordt maar om de drie jaar uitgereikt, dus het is zo’n moment waarop je even moet terugkijken – iets wat ik zelden doe. Ik ben intussen een goeie vijftien jaar professioneel bezig met natuurfotografie. Dat bracht me naar alle continenten en naar plekken waar comfort zelden op de planning staat, maar waar de natuur des te indrukwekkend is. Tegelijk blijf ik graag fotograferen dicht bij huis, in Vlaanderen en rond Koekelare. Andere schaal, zelfde gedrevenheid om de natuur te ontdekken.
In 2021 gingen beelden van een zeldzame gele koningspinguïn op South Georgia onverwacht de wereld rond. Van National Geographic tot tabloids aan de andere kant van de planeet. Vreemd gevoel, maar ook een mooie reminder dat beelden soms verder reizen dan hun maker.
De jury prees mijn werk om de manier waarop natuur, landschap en dier samenkomen, en om het beschermende verhaal dat daar soms in zit – onder meer via opdrachten voor de Vlaamse overheid. Dat sommige foto’s ook als ‘artistiek’ worden erkend, neem ik er heel graag bij.
Ik had naar aanleiding van de prijs een uitgebreid gesprek met Elise De Gend, voorzitter van de cultuurraad en de jury. Wie benieuwd is: het interview staat online op de website van de gemeente Koekelare.
Hartelijk dank aan de jury en aan de gemeente Koekelare voor dee mooie erkenning!
Nu weer verder. Camera mee, koffers half gepakt. Dat lijkt me een goed plan.